read the printed word! Proudly Pinoy!

A Day On The Alley

1

Posted by Whang | Posted in , , , , | Posted on Sabado, Mayo 14, 2011


a middle-aged man in stripes
waiting for the bus to arrive
on his hand is a box of cake
all for his sons and daughters to take

on the bench was a woman
constantly checking her phone
the gentle breeze caressed her hair
but she never seem to have known
in her eyes were madness, love, and worries in one

on the alley was a blind beggar
he finds joy in singing and playing his guitar
on his right was a conspicuously brown box
inside were tokens he treasured
a gift from those who heard

inside the store was an angelic face
working late on a night of May
tired as she is, she blinked her sleepiness away
and let out a sweet smile
for everyone who came by

on a table inside that store
a woman in red stiletto sipped her coffee and still want more
off to work on the thirty-eighth floor
while the others were heading home

amidst this crowd is a host of wandering thoughts
a bearer of questions, both wonderful and mysterious

with eyes longing for adventure
a pad and a pen just an inch beside her

she sat alone on an alley
and wrote every piece of thought that came her way



White Monday

0

Posted by Whang | Posted in , , , , , , | Posted on Lunes, Pebrero 28, 2011

Nandito ako… sa kulay puting penthouse

Nakaharap sa kulay puting pisara…

Nakaupo sa kulay puting silya…

Nagsusulat sa notebook ko na nakapatong sa kulay puting mesa…

Walang aircon... ayos lang… mahangin naman…

Napatingin ako sa oras sa cellphone ko,

8:05, maaga pa!

Napangiti ako. Mula noong nagsimula ang training namin, hindi pa ako na-late kahit minsan.

Ayos!

Tumayo ako at nagtimpla ng kape sa kulay puting plastic cup

Habang naghihintay sa trainer namin, naisipan kong mag-soundtrip

Mabuti nalang at dala ko si Philips GoGear at fully charged sya!

Isinuot ko sa magkabilang tainga ang kulay puti kong headset na nakakabit sa kulay pula kong MP3 na nakasilid naman sa kulay brown kong bag na nakapatong sa kulay puting mesa na nasa loob ng kulay puting penthouse.

Nagsimula na namang mag-ingay si Taylor Swift.

Ewan ko ba! Lahat na yata ng kanta nya nasa MP3 ko na…

Mukhang nahawa na yata ako sa pagiging TSwift die hard ng pinsan ko.

Hindi ko rin alam kung paano at kailan ko nagustuhan si TSwift… (rakista kaya ako dati!)

Balik tayo sa penthouse…

Di ko namalayan, 10:17 na pala! Kaya naman pala nababagot na ako! Dapat kasi 8:30 ang simula ng training.

Nag-kape ulit ako---pantanggal antok…

Sa kawalan ng magawa, naisipan kong pagmasdan na lang ang nagtataasang building sa paligid namin.

Gusto ko silang bilangin lahat… pero tinamad ako!

Pinagmasdan ko naman ang langit. Puro clouds!... Kulay puti!

Nagpasya na lang akong gumawa ng tula…

Naka-dalawang tula ako!--- Astiiig!

Pero wala parin yung trainer--- yun ang hindi astig!

LUNCHBREAK!

Busog na ako at kasalukuyang inaantok dahil sa hangin na ibinubuga ng kulay puting electric fan na may pink na elesi.

Nakatulog ako… at nagising…

Wala parin ang hinihintay naming trainer kaya pinag-tripan ko namang bilangin ang mga switch at saksakan sa penthouse.

May isang switch sa tabi ng elevator. Tatlo sa may hagdanan. Isa sa CR. Dalawa sa gilid ng bintana. Isa sa likuran ko.

Walong switch!Walo rin ang saksakan.

End of trip.

Dahil nababagot ulit ako, hindi ko namamalayang yung eroplano naman pala ang napagdidiskitahan ko.

Simula kanina pagkakain, nakapagbilang na ako ng dalawampu’t isang eroplano sa langit…

Hanggang sa nagsawa rin ako sa kakabilang…

End of trip.

Pinagmasdan ko nalang ang mga kapwa ko trainee.

May mga nagkukwentuhan, pero di ko naririnig ang pinagkukwentuhan nila dahil nag-iingay parin si Taylor Swift sa tainga ko.

Tahimik lang akong nagmamasid hanggang sa napangiti ako dahil kay kuya na nagkasya na lang sa paggawa ng paper planes at paper duck dahil sa kabagutan!

Mas astig pala yung trip nya.

Yumuko nalang ako para itago ang ngiti ko… baka kasi mahalata ni kuya…

Soundtrip ulit. Ngayon nanaig na ang pagiging rakista ko… Motorhead na ang tumutugtog--- rock n’ roll!

Ipinikit ko na ang mga mata ko at sabay nag-isip

Na sana wala nalang ma-eliminate sa amin pagkatapos ng training!

Mabuhay! ^_^

Picture: Colors Dreaming by Mayoofka on Deviantart


Dear Kishimoto-san

0

Posted by Whang | Posted in , , , , , , , , , | Posted on Miyerkules, Disyembre 15, 2010

Kishimoto-san alam nating hindi mo maiintindihan

malamang ikaw ay makukulitan lang

hindi bale kasi makulit ka rin naman

ako man ay naguguluhan

bakit pa ba nag-aaksaya ng tinta?

gayoong hindi mo rin naman mababasa...

Kishimoto-san buong araw akong babad sa internetan

'di magawang tumayo sa kinauupuan

paano naman kasi...

nakakabaliw...

nakakaaliw...

nakakatuwa...

nakakamangha...

nakaka-adik itong iyong komiks

si Sasuke ng mga Uchiha ang paborito kong bida

si Sakura, gusto kong maging kasing-lakas niya

dahil kay Kakashi gusto ko nang maging ninja

papakiusapan si Kiba...

na sana sa akin nalang ang aso niya

Hay, ano nga kaya

kung kagaya ni Neji,

puwedeng mag-byakugan ang aking mata?

kakaibiganin ang lahat

sina Ino at Shino...

sina Hinata at Gaara

minsan sa harap ng monitor ay biglang naiiyak

tapos na ang laban...

mga kontra-bidang ninja ay patay na

pero sa huli, mga kontra-bidang ninja ay mababait naman pala!

ubos na ang barya saking bulsa

ang tanging nasisisi ay ang takteng manga

gayunpaman ako ay natutuwa

dahil sa haba ng labanan, nanalo parin ang Konoha

Hay, ang paborito kong manga

sa internet binabasa kaya nakakalula

pero gusto ko siya

lalo na kapag sumisigaw na si Naruto ng...

"BAKA!!!"


Tadhana

0

Posted by Whang | Posted in , , , , , , , | Posted on Sabado, Disyembre 11, 2010

Biyernes. Lumabas siya ng bahay. Binisita ang bunga ng mangga na matagal nang binantayan. Sa wakas hinog na ito! Maari nang pitasin!

Napangiti siya habang tinitingala ang bunga. Aba, matagal din niyang inalagaan ang punong 'yun. Taon din ang binilang niya bago siya nakakita ng bunga. Ngayon makukuha na niya ang gantimpala sa paghihirap.

Excited na siya! Hindi paman nakukuha ang bunga mula sa taas ng puno, iniisip na niya kung anong ipampapares rito. Ano nga ba? Kung asin kaya? Asin na may halong sili para medyo maanghang? Bagoong? Kahit naman siguro balatan lang niya, ayos na 'yun!

Dali-dali siyang umakyat sa puno. Pero di niya parin abot ang bunga. Bumaba ulit siya, naghanap ng panungkit, nagkamot ng ulo nang walang makita. Naisipan niyang maghiram na lang sa kapitbahay. Hindi naman siya nabigo.

Muli niyang inakyat ang puno. Sinungkit ang mangga. Matibay ang pagkakakapit nito sa tangkay. Para bang sinasabi nitong "wag mo muna akong kunin, hindi pa naman talaga ako hinog". Pero determinado siya. Nilakasan pa niya ang sundot sa bunga.

Pagkatapos...

Ayun! Nahulog din! Doon nga lang nag-landing sa kalsada. Napailing siya. Bakit nga ba hindi niya nakalkula 'yun? Di bale, lalabas nalang siya ng bakuran para kunin 'yun. Pero bago paman siya makababa sa puno nakita niya ang paparating na ten wheeler. Masasagasaan nito ang bunga ng manggang pinananabikan!

Nanlaki ang kanyang mga mata. Gusto niyang sumigaw ng "Hinto!" pero huli na ang lahat. Wala na. Pisat at wasak na ang pinakamamahal niyang mangga.

Napabuntong-hininga na lamang siya. Napapailing. Napatingalang muli sa taas ng puno. Naghahanap ng bunga. May nakita siya! Pero kailangan pa niya itong hintaying mahinog.

Tama. 'yun nalang ang gagawin niya. At sa susunod mas magiging maingat na siya! Pramis.


Ang Gulo Mo!

0

Posted by Whang | Posted in | Posted on Sabado, Enero 17, 2009

Minsan may mga sagot na sadyang magulo. Tulad na lang nito:

"Pare, ano na ba ang bago mong number?"

"Basta pare pag nag-text ako sayo, ako na yun!"



Panalo Na Naman Si Pacman

1

Posted by Whang | Posted in , , , , , , | Posted on Linggo, Disyembre 7, 2008

Boy_01: Sabi ng maraming Pilipino, nagiging tahimik daw ang buong bansa sa tuwing may laban ang pambansang kamao. Maayos ang daloy ng trapiko dahil karamihan ay nasa bahay lang (kung wala sa sinehan) nanonod ng laban ni Pacman sa kani-kanilang telebisyon.

Boy_02: Sabi rin nila nababawasan din daw ang bilang ng krimen tuwing may laban si Pacman. Pati daw kasi isnatser ay nagpapahinga (malamang ay nanonood din ng laban). Day-off kumbaga!

Boy_03: Hmmmm, ibig bang sabihin kung araw-araw magpapabugbog (o mangbubugbog) si Pacman sa boxing ring, araw-araw ding tahimik at mapayapa ang Pilpinas?



Ano ang Ibig Sabihin ng "Wala Lang"?

0

Posted by Whang | Posted in | Posted on Linggo, Nobyembre 9, 2008

Minsan ka na bang tinanong at sumagot ng "wala lang"?
Minsan ka na bang nagtanong at sinagot ng "wala lang"?

Hindi na bago sa dila ng mga bagong pinoy ang salitang wala lang. Kadalasan ay ginagamit itong pang-sagot sa isang tanong.

HALIMBAWA:
Tanong: Ano ang ginagawa mo?
Sagot: Wala lang.

Ito pang isa...

Tanong: Sinong iniisip mo?
Sagot: Wala lang.

Sa unang halimbawa, ang pagsagot ng wala lang ay maaaring nangangahulugang "huwag mo akong istorbohin!"

Sa pangalawang halimbawa, maaaring ito ay nangangahulugang "hindi mo kilala kaya huwag ka nang magtanong!"

Maraming ipinahihiwatig ang pagsagot gamit ang salitang wala lang. Ilan na rito ay ang mga sumusunod:
  • katamaran mag-isip
  • kawalan ng ideya kung ano ang isasagot
  • kawalan ng kasiguraduhan sa naisip na sagot
  • ayaw mong malaman nila ang sagot
Picture: Lips by KrejziSzeli on DeviantArt



Teorya ng Ebolusyon?

10

Posted by Whang | Posted in , | Posted on Linggo, Nobyembre 2, 2008

"Ang tao ay posibleng nagmula sa unggoy!" ayon sa teorya ni Charles Darwin.

Mula sa Hominid Primates (25 milyong taon ang nakaraan), naging Homo Habilis na sinasabing gumawa ng mga kasangkapan at kagamitan mula sa bato at buto ng hayop (2.3 milyong taon ang nakaraan).

Naging Homo Erectus na pinaniwalaang unang gumamit ng apoy sa pagluluto at ang unang lahi umano na nakapaglakad ng tuwid (1.8 milyong taon ang nakaraan).

Naging Homo Neanderthalensis (250,000 years ago) bago naging Homo Sapiens (100,000 taon ang nakaraan hanggang sa kasalukuyan). Ang salitang Sapien ay nangangahulugang matalino.

At mula sa pagiging homo Sapiens...

...ito ang aking nakita...

Takte namannn!


Larawan mula kay Google




PILA...

0

Posted by Whang | Posted in , , , , , , | Posted on Sabado, Nobyembre 1, 2008

Ako ay lulan ng isang dyip na bumibiyahe papuntang Boni nang mabasa ko ang isang kakaibang karatula sa isang kanto kung saan nakapila ang mga tricycle.

Isang karatulang talaga namang nagpataas ng aking kilay!

Ang nakasulat?

PILA NG MGA KOLORUM
11 PM



Sa Iyo Kaibigan

0

Posted by Whang | Posted in , , , , , , , , , , , | Posted on Sabado, Setyembre 20, 2008


Naalala mo ba yung dating samahan? Sabay-sabay tayong lahat lumalabas sa gate ng unibersidad. Walang nauuna. Walang naiiwan. Sabay - sabay tayong lahat tuwing kakain ng lugaw sa lugawang pag-aari ng matandang intsik sa tapat ng KAF. Sabay-sabay tayong kumakain ng chese corn, o di kaya'y kwek-kwek, o di rin kaya'y fishball sa kanto malapit sa Bebe's Balloons. Naalala mo ba yung mga panahong dinadayo natin ang siomai house sa labas ng Topway, o ang Takuyaki sa Mega? Naalala mo ba yung mga masasayang kwentuhan habang may foodtrip sa mesa? Ako naaalala ko. Siguro dahil gutom na ako. O siguro dahil sa liham mo.

Masaya akong nakikipag-kwentuhan sa kanila nang mapansin kita sa bandang dulo ng silid na kinaroroonan. Magdadalawang buwan na rin pala tayong hindi nakakapag-usap kaibigan. Magdadalawang buwan. Eksaktong limampu't anim na araw. Hindi ko napansin, matagal na pala. Marahil dahil pinilit kong huwag pansinin ang oras. Marahil dahil pareho tayong abala sa skwela. Marahil dahil pareho naman tayong naging masaya kahit wala ang isa't isa. O maari ring sa simpleng kadahilanan na pareho tayong walang pinagsisisihan.

Gayun pa man, sa ating pagkakalayo'y may ilang bagay akong natutunan (na sana'y natutunan mo rin!)

Una, huwag mong pagsisihan ang mga bagay na ginawa o nagawa mo dahil sa isang banda iyan ay ginusto mo din.
Pangalawa, malaki ang pagkaka-iba ng tao sa tao (kahit pa pareho silang tao).
Ito ang aking tugon sa iyong liham kaibigan. Inaamin kong hindi ko inaasahang sa ganung paraan mo ako kakausapin. Gayun pa man, nagpapasalamat ako sa pagkakaroon mo ng oras na sulatan ako.

Hanggang sa muli kaibigan ko...







Isang Linggong Parusa

0

Posted by Whang | Posted in , , , , , , , , | Posted on Huwebes, Setyembre 18, 2008

Lunes.
Umulan.Matrapik.
Payong ay di dala.
Pati sapatos ay basang - basa.

Martes.
Muling umulan.
Muling nagkatrapik.
Wala na nga ang payong,
inabot pa ng baha.

Miyerkules.
Mas matindi ang ulan
Mas matindi ang trapik
Mas matindi ang baha
Payong na naiwan
ngayo'y hanap - hanap sa gitna ng ulan

Huwebes.
Pilit nilabanan ang katamaran
Payong ay hindi na muling kinalimutan
Subalit hindi naman umulan
Wiset ang tanging nabanggit ng labing makulit.

Biyernes.
Matindi ang init
Payong ay iniwan
Pamaypay ang bitbit
Subalit kasabay ng paglubog ni haring araw,
ay ang pamumuo ng maitim na ulap
na siyang sumakop sa kalangitan.

Huli na nang naisip
Nasa gitna na ng ulang malupit






Ang Makabagong Bobo

0

Posted by Whang | Posted in , , , , , , , , | Posted on Martes, Setyembre 16, 2008

Modernong panahon
Modernong mundo
Modernong bobo
Nawa'y ikaw na ang huli
Subalit imposible...
-
Oo. Isa ka sa mga makabagong hunghang
ng bagong henerasyon.
-
Ikaw na biniyayaan ng talino
Talinong ginamit mo sa panlalamang
Talinong ginamit mo sa maling pamamaraan
-
Ikaw na may maraming alam
subalit nagtatanga - tangahan
-
Ikaw na nakapag -aral at nagkamit ng titulo
subalit sa landas ng kamalian nagtungo
-
Ikaw na higit na may alam kung ano ang di wasto
subalit ang di wasto'y siya mong ginagawa
-
Ikaw na ang paninindigan
ay ipinagpalit sa pera
-
Ikaw na kusang naglagay ng piring sa iyong mga mata
upang maitago ang katotohanan
sa sarili at sa iba
-
Ikaw na naglabas ng armas at sandata
upang makamit at mapanatili
ang kapayapaang asam ng bawat isa
-
Ikaw na matatag at maprinsipyo
subalit sa sariling kasinungalinga'y naniniwala na
-
Marami ang sa iyo'y sawa na
Magsawa ka na rin sana
At kung hindi man,
sana'y iyong maalala
ang mga simpleng turo noong elementarya...





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...